Femto-LASIK en PRK zijn vandaag de twee meest uitgevoerde laserchirurgietechnieken om bijziendheid, verziendheid en astigmatisme te corrigeren. Beide leveren uitstekende resultaten: voorbij enkele maanden is de bekomen visuele kwaliteit gelijkwaardig. Wat ze onderscheidt, is de manier waarop het resultaat wordt bereikt.
Femto-LASIK tilt een fijne hoornvliesflap op om de laser toe te passen op de onderliggende laag, wat een visueel herstel in enkele uren en een onmiddellijk postoperatief comfort toelaat. PRK verwijdert delicaat de oppervlakkige laag van het hoornvlies opdat de laser rechtstreeks aan de oppervlakte werkt: het herstel is meer geleidelijk, maar deze techniek blijft de referentie voor bepaalde hoornvliesprofielen of levensstijlen.
Er bestaat geen ‘beste’ techniek in absolute zin. De juiste keuze hangt af van de dikte van uw hoornvlies, uw beroepsactiviteit, uw sportbeoefening en enkele andere criteria die we samen evalueren tijdens het preoperatief vooronderzoek. Deze pagina helpt u de verschillen tussen beide benaderingen te begrijpen, om deze consultatie met vertrouwen en in alle helderheid aan te gaan.
De laser die het zicht corrigeert is in beide gevallen exact dezelfde: een excimerlaser, die het hoornvlies met micrometrische precisie hermodelleert om zijn optische sterkte te wijzigen. Het verschil zit niet in de correctie zelf, maar in de manier waarop het te behandelen weefsel wordt bereikt.
Een eerste laser, de femtosecondelaser genoemd, snijdt een ultrafijne flap in het hoornvlies. Deze flap wordt delicaat opgetild om de excimerlaser het onderliggende weefsel te laten hermodelleren. De flap wordt vervolgens precies op zijn plaats teruggeplaatst: hij hecht natuurlijk in enkele seconden, zonder enige hechting.
Het epitheel, de oppervlakkige laag van het hoornvlies, fijn als sigarettenpapier, wordt mechanisch of chemisch verwijderd. De excimerlaser hermodelleert dan rechtstreeks het zo blootgelegde oppervlak. Een therapeutische contactlens wordt vervolgens geplaatst om het oog te beschermen terwijl het epitheel zich natuurlijk herstelt, in vier tot vijf dagen.
Op dit punt verschillen de twee technieken het meest duidelijk. Femto-LASIK laat toe vanaf de dag erna een functioneel zicht te bekomen. PRK vraagt wat geduld gedurende de eerste week.
Dag 1: functioneel zicht, hervatten van het werk vaak mogelijk.
Eerste week: lichte visuele schommelingen, verzacht door bevochtigende oogdruppels.
1 tot 3 maanden: zicht definitief gestabiliseerd.[1]
De eerste 48 uur: tranen, lichtgevoeligheid, gevoel van vreemd voorwerp in het oog. Ongemakkelijk, maar niet pijnlijk in de strikte zin.
Dag 7: verwijdering van de therapeutische lens, epitheel volledig hersteld.
1 tot 3 maanden: zicht gestabiliseerd. Tot zes maanden voor de grootste correcties.
Vergelijkende studies met een opvolging van meer dan vijf jaar tonen geen significant verschil tussen PRK en Femto-LASIK, noch op het vlak van nauwkeurigheid noch van stabiliteit.[2] Voor correct geselecteerde patiënten bereikt meer dan 95 % een zicht van 10/10 of equivalent, ongeacht de gekozen techniek. Het verschil zit in het traject, niet in de bestemming.
Halo's en verblindingen 's nachts kunnen verschijnen in de onmiddellijke postoperatieve fase, bij beide technieken. Ze nemen geleidelijk af en zijn, na drie maanden, residuair of volledig afwezig bij de grote meerderheid van patiënten.
De flap die in Femto-LASIK wordt gemaakt, zelfs perfect geheeld, blijft theoretisch verplaatsbaar in geval van direct en hevig oculair trauma. Dit blijft uitzonderlijk, maar de mogelijkheid bestaat, ook meerdere jaren na de ingreep. PRK, dat geen flap maakt, behoudt de volledige mechanische integriteit van het hoornvlies.[3]
Voor beoefenaars van vechtsporten, boksen, rugby of intensieve watersporten wordt PRK dus systematisch aanbevolen. Voor de grote meerderheid van andere profielen is dit risico zo klein dat het bij de beslissing niet werkelijk meetelt.
Het maken van de flap bij Femto-LASIK doorsnijdt een deel van de oppervlakkige hoornvlieszenuwen, wat een bestaande droogheid tijdelijk kan verergeren. De innervatie herstelt zich geleidelijk, maar de termijn is langer dan met PRK, dat meer van de oppervlakkige zenuwvezels behoudt.[4]
In geval van matige droge ogen vastgesteld tijdens het vooronderzoek, krijgt PRK vaak de voorkeur. Bij ernstige droogheid daarentegen is geen van beide meteen geïndiceerd: dan moet eerst de droogheid behandeld worden, en daarna herevalueerd.
Femto-LASIK verbruikt ongeveer 100 micron voor het maken van de flap, waaraan de dikte voor de correctie wordt toegevoegd. PRK verbruikt enkel de dikte strikt nodig voor de correctie. Voor dunne hoornvliezen of grote correcties kan PRK dus de enige werkelijk veilige laseroptie zijn. Indien dat niet het geval is, moet men kiezen voor een alternatieve oplossing zoals ICL-implantaten.
Femto-LASIK als: hoornvlies met normale dikte, geen contactsport, geen uitgesproken droogheid, behoefte aan snel herstel (beroepsleven dat zich slecht laat verzoenen met een week ongemak).
PRK als: dun of onregelmatig hoornvlies, contactsport, matige droge ogen, gereglementeerd beroep dat PRK oplegt, of bijbehandeling na een eerdere laseringreep.
Geen van beide als: keratoconus, zelfs in subtiele vorm; correctie te groot voor de beschikbare dikte; onbehandelde ernstige droogheid. In deze gevallen bieden ICL-implantaten vaak een geschikt alternatief.
Geen van beide technieken is op zichzelf superieur. Beide behoren tot de best gedocumenteerde en meest gerijpte van de hele refractieve chirurgie. Het is het profiel van de patiënt dat het juiste antwoord aanwijst.
Het is het vooronderzoek dat beslistTopografie, pachymetrie, traanfilm, antecedenten, levensstijl: het zijn deze metingen en deze context die de geschikte techniek aanwijzen. Geen enkele keuze gebeurt zonder volledig vooronderzoek.
Bronnen